Angielski dla przedszkolaków

Przyszły wakacje – dzieci mam teraz cały dzień w domu. I wiecie co?  – Ja tam się ciesze, w końcu matką jestem. I mam do syspozycji jeszcze jedną, która jest mi za to wdzięczna.  Gdy siedzę w pracy to moja mama zajmuje się walką z dwójką wyspecjalizowaną w dbaniu o to, aby dorośli się nie nudzili. Spacer, zabawy z dziećmi w ogrodzie, niby już czujesz, że już je zmęczyłeś, ale zapomnij. Wracasz do domu i musisz myśleć nad kolejnym zabawami dla dzieci. Gry dla dzieci mają to do siebie, że jest ich masa, ale trzeba poświęcić chwilę i dowiedzieć się, które są najlepsze. Gdy skończyła się pula zabaw ruchowych, pola sięgnąć po jakieś dobre zabawy edukacyjne. Wiadomo, że tutaj prym wiedzie Ciufcia, ale są też inne. Można wypróbować, także CzuCzu, zarówno wirtualnie, jak i w świecie rzeczywistym w postaci np. “Zgaduj z CzuCzu”, czy “Rysuj z CzuCzu”. No  – żebym tylko nie zapomniała przekazać tych mądrości mojej Mamie.

Z tym angielskim to jest niestety tak, że trzeba zacząć za młodu. Dla mnie jest już za późno – wiem to i pogodziłam się z tym. Znajomość j.niemieckiego i łaciny mnie nie usprawiedliwia. Za to swoim dzieciom nie popuszczę! Muszą się uczyć! A jak się chce być w czymś dobrym to trzeba ćwiczyć. W tym konkretnym przypadku ćwiczyć angielski! Angielski online jest już na szczęście coraz szerzej rozprzestrzeniany i jest sporo sposobności, aby skorzystać np. z darmowych lekcji online gdzie można uczyć się za darmo angielskiego. Wszystkim już znana jest Zosiaikevin.pl – tam można skorzystać za darmo, aż z 3 lekcji.

No a dziś zorientowałam się, że na nowej stronie CzuCzu też są gry językowe i można sobie z dziećmi ćwiczyć słówka w języku angielskim. Jest też parę fajnych miejsc, które mały ambasador CzuCzu poleca. A zatem nie ma co czekać z angielskim – trzeba zacząć już od najmłodszych lat!

Mówcie co chcecie  – będę twarda. Dobrze, że jest taka pogoda. Co prawda moja pupa jest tak przyklejona do fotela, że boję się wstać. Dzieci już schowałam do domu, bo słońce tak grzeje, że nie zdziwiłbym gdyby przez taras wbiegły nagle dwa tosty do środka. Tak bardzo korci, aby powiedzieć – chłodniej! Ale nie! -  wychodzę na przeciw maruderstwu! Bo jeszcze niedawno słońce było towarem mocno deficytowym. I dlatego mówię: jest dobrze!

Dobrze, że pogoda się poprawiła i można wreszcie wyjść z domu. Teraz mam dobry powód do wyrzucenia dzieci sprzed komputera!  Jak siadły przy nowej stronie CzuCzu – to nie chcą się ruszyć! W sumie jak zerknęła, to też się zawiesiłam z wrażenia -  a tu nowa zgadywanka, gra logiczna, a tu angielski dla dzieci! Istotnie nowa strona jest piękna! CzuCzu wędruje po kolejnych krainach i to dzieci nim sterują. Uf! Na szczęście jest też “Rysuj z CzuCzu”  i “Zgaduj z CzuCzu” i można to wsiąść na spacer ze sobą i pobawić się wspólnie! No! Dzieci! – Wychodzimy!

Od jakiegoś czasu jestem pogodzona z tym, że ciufcia.pl zostanie taka, jaka jest. I basta. Może i moje dzieci będę mogły pokazywać ten portal i swoim przyszłym pociechom, tak aby każdy przedszkolak wiedział, gdzie są rozwijające gry i zabawy dla dzieci? I co? Wchodzę wczoraj wieczorem na swoją skrzynkę mailową, a tam wiadomość o powstaniu Klubu Ciufcia! Klubu? – Brzmi trochę jakby to był pomysł Izby Lordów z Anglii, czy coś -  pomyślałam sobie. Zawołałam szybko Bronka i Olę. Akurat za oknem pogoda taka, że spacer podchodzi pod robienie sobie i dzieciom przykrości, więc można spędzić ten wieczór przed komputerem – pomyślałam.

Włączamy i trudno powstrzymać zachwyt – no ładne to! Śliczna muzyka, zupełnie nowe gry i zabawy dla dzieci. No i ten sterowiec! Komunikat na stronie mówi, że w ramach tygodnia (sic) dziecka wstęp do klubu jest darmowy. Moje dzieci już zostały podbite tą wiadomością. Potem jednak trzeb ponoć wykupić specjalny “bilet podróżny”. Ciekawa jestem czy się skuszę…

No! – Pomyślałam dziś jak wsadzałam do reklamówki małą walizeczkę. A był to zupełny przypadek muszę powiedzieć!  Nie, nie zakup – ten był w pełni świadomy! Już dużo wcześniej znałam  “Zgaduj z CzuCzu”  i byłam – a w sumie jak jadę samochodem z Olą i Bronkiem to wciąż jestem – zadowolona. Po prostu – przypadkiem trafiłam dziś do sklepu “Smyk”. Akurat byłam sobie z Weroniką na kawie no i jak zwykle zaraz po wstaniu od stolika tej się zachciało siku. No i siedzieć mi się już nie chciało, to już wolałam się pokręcić w okolicy. No weszłam sobie do Smyka, kręcę się tak, zataczam małe kółeczka, aż dojrzałam “Zgaduj z CzuCzu”. Uśmiechnęłam się pod nosem, bo przypomniałam sobie w jakim teraz są stanie po paru miesiącach użytkowania przez moje dzieci. A tu na półce – nowiutkie i nietknięte. Ale patrzę obok  – a tu CzuCzu w nowej roli – Rysuj z CzuCzu! Długo się nie zastanawiałam!

Pamiętam, że jak byłam mała to rysowałam po książkach. Jak Mama to widziała, to nie była zachwycona. Ojciec tym bardziej, bo czytał na potęgę a książki nie wyrzucił w życiu ani jednej. Takie tradycje. No i tak człowiek bierze sztafetę za młodu i biegnie dalej z tym bagażem. A tu proszę! Ktoś ruszył głową – właśnie przed chwilą do ręki wpadła mi  książeczka “Bibinka”. Okazuje się, że dziś można – ba! trzeba! – pisać i malować po książeczkach! “Spraw, by stała się niepowtarzalna jak Ty”. Tytułowa “Bibinka” to nic innego jak pospolita biedronka. Nie podejrzewałam, że wyobraźnia i pomysł mogą uczynić z niej bohatera książki. Aż zaczęłam rozglądać się dookoła, aby czasem nie rozdeptać jednej!

Może nie zabrzmi to najlepiej, ale cieszę się, że żałoba już za nami. Czułam się w ostatnie dni niesamowicie przygnieciona tymi wszystkimi informacjami. Mój mały Bronek wiedział co się dzieje, ale jemu siłą rzeczy nie udzielał się nastrój żałoby tak jak mnie. Zresztą z Bronka i Oli jestem dumna, bo cały okres żałoby zachowywali się bardzo grzecznie i zauważyłam, że nawet ich ulubione gry i zabawy dla dzieci poszły w odstawkę (ciufcia.pl, Zgaduj z Czuczu). Na szczęście okres żałoby się skończył i dzieci nareszcie mogą być dziećmi.

To dotyczy każdego – poranne wstawanie. Jak to w życiu jest raz lepiej, raz gorzej. Czasami łatwiej wstaje się w poniedziałek, czasami lepiej w piątek. Ale kto by pomyślał?! -  dziś wręcz czekałam na budzik! Chyba wiem dlaczego. Wczoraj wzięłam Olę  i Bronka, parę owoców, trochę ciepłej herbaty, dwa zestawy zgaduj z czuczu i poszliśmy na długi spacer. Wróciliśmy o 22.30! Ola się cieszyła, bo dziś będzie mogła się pochwalić koleżanką jaka to z jej mamy jest “krejzolka”, ale Broneczka to prawie niosłam… Miałam pretensje do siebie, jak wracałam tak po ciemku, jakieś typy w kapturach się o tej porze po ulicach włóczą a ja -  jak bohaterka jakiejś noweli młodopolskiej -  z dzieckiem na ramieniu i drugim za rękę! Jedne plus tej historii, że spałam jak dziecko (w zasadzie jak moje dziecko – Bronek), a wstałam cudownie wypoczęta. Sezon spacerów rozpoczęty!

Rany – jak to szybko minęło. I człowiek znów tyle zjadł, a przecież najłatwiej to się tyje. To zupełnie nie sprawiedliwe – człowiek w jeden dzień może zaprzepaścić parę dni wyrzeczeń i to jedną wizytą u rodziny. Tej pokusy nie pozbyłam się od czasów studiów. Przyjeżdżam do domu i wszytko na mnie czeka, jest gotowe, pyszne, darmowe – wystarczy chop i do buzi! Nic nie trzeba przygotowywać, kupować, a lodówka zawsze jest pełna! Rany, aż mi czasem wstyd jak tak myślę, no ale tak już mam. Zresztą podobnie jest w innych sprawach – na przykład gry i zabawy dla dzieci. Jak Ola z Bronkiem siedzą na ciufci lub na zosiaikevin.pl, to siedzę wraz z nimi i mam równie dobry ubaw co moje dzieci! Rany…, zdziecinniałam przez te święta!